Waddengebied


“Tweemaal in een etmaal stort  daar, met een geweldige aandrang, de oceaan zich uit over een onmetelijk land, zodat men twijfelt of de bodem tot de aarde of tot de zee behoort”.
Plinius (Romeins schrijver)

Hier is stilte; je kunt hier luisteren.

Tijdens de laatste ijstijd, ongeveer 18.000 jaar geleden, lag de zeespiegel ruim honderd meter onder het huidige niveau. De Noordzeebodem lag grotendeels droog. Na deze periode smolten de ijskappen waardoor de zeespiegel steeg en er water in de Noordzee kon lopen. Grofweg 8000 jaar geleden lag de kustlijn ongeveer in de buurt van de huidige kust. Door golfwerking en getijbewegingen werd er  vanuit zee naar de kust getransporteerd. Het waddengebied altijd dynamisch geweest.  Wind, zee en zand hebben er vrij spel waardoor de kwelders, de zandplaten en de geulen voortdurend in beweging zijn. Achter de dijken ligt het cultuurlandschap van polders met sloten die nog steeds de loop van de natuurlijke geulen en kwelderkreken volgen. De waddeneilanden schuiven nog steeds langzaam op.
Nu is het waddengebied nog één van de weinige gebieden die zich kenmerken door een voor Nederlandse begrippen enorme grootschaligheid en openheid. In het uiterste noorden van de het vasteland ligt Noordpolderzijl met het kleinste open zeehaventje van Nederland. Eb en vloed hebben hier vrij spel en alleen bij hoogtij is het mogelijk dit unieke haventje in en uit te varen. In de voormalige sluiswachterswoning, aan de voet van de zeedijk, is sinds jaar en dag het huiskamercafé ’t Zielhoes gevestigd.
De cultuurhistorische en landschappelijke waarden zijn nauw verbonden met de economische en sociale ontwikkeling van het kustgebied en vormen een belangrijke basis voor de ontwikkeling. Via overgangen in het landschap komt de samenhang ook goed tot uiting.
Zeehonden zijn voor het grote publiek het symbool van de Waddenzee. Voor zeehonden is de Waddenzee de perfecte omgeving. De met laag water droogvallende zandbanken zijn de ideale plek om te rusten of jongen te zogen. Verzwakte, en moederloze en zieke zeehonden worden in de zeehondencrèche in Pieterburen opgevangen en opgelapt om weer gezond terug te gaan naar zee.
Overal in de wereld zijn op de grens van zee en land veel vogels te vinden, want kustgebieden zijn vaak rijk aan voedsel. De Waddenzee is een goed voorbeeld. Naar schatting tien miljoen vogels maken jaarlijks gebruik van dit gebied. Een miljoen verblijven er het hele jaar. Anderen komen er om te broeden, te overwinteren of op hun doortrek naar Afrika.